وبلاگ علی اکبر براتی

مدل اقدام مشاركتي كه توسط پروفسور شانكاريا كامالا، عضو دانشگاه كوينزلند اشاعه گرديد، عمده ترين پارادايم در تغيير مسير فناوري است كه توسط ذينفعان پذيرفته شده و بهبود يافته است. در این مدل بزرگسالان مي آموزندكه بشكل مشاركتي از اصول يادگيري بزرگسالان و فرايندهاي يادگيری توام با عمل استفاده نمايند.
در الگوهاي خطي قديمي، گسترش مطالعات علمي و فني بشكل بالا به پايين، متركز، اغلب دولتی و رهيافتي فن سالارانه براي حل نيازمندي هاي توليد كشاورزي ارباب رجوعان ترویج است. انتقال يا ترويج فناوري در بيان با فروش فناوري بسادگي صورت مي پذيرد. ارباب رجوع منفعل بنظر مي رسد. كارگزاران ترويج از رهيافت «چكه به پايين» بمنظور تسريع ترويج فناوري استفاده مي كنند. بسياري از فناوري هايي كه به این روش ترويج مي شوند بسادگي به علت عدم انطباق پذيرفته نمي شوند. اين رهيافت خواستار تحقق در يك محيط عمومي است، اما در موقعيت هاي عملي ويژه ممكن است كمتر استفاده شود.
مدل PAM يك مدل مديريتي است كه تمام كارگزاران، گروه ها و اشخاص داراي علايق مشترك در زمينه توسعه يا R&D را همراه مي كند. این مدل زمينه  را براي آسان سازي حل مسئله  فراهم مي آورد و گروه براي نفع متقابل اعضا كار مي كند.
پيكره:
مدل PAM مدل كار- باهم (يا همگرايي) است  كه علايق ذينفعان بر مسئله، مشكل يا فرصتي خاص متمركز شده است. اين همگرايي توليد انرژي می نماید. گروه نقشه مي كشد و رهبري مي كند كه اين انرژي جديد چگونه معطوف شود. بنابراين گروه همچون يك عدسي براي جمع (همگرا) نمودن انرژي هاي ضعيف و توزيع (واگرايي) انرژي هاي قوي عمل مي نمايد.
فلسفه مدل PAM n ده اصل را در بر دارد که عبارتند از:
1. PAM با يك رهيافت سيستمي شروع مي شود.
2. اصل درگير نمودن ذينفعان.
3. اصل همگرايي و هدايت واگرايي ها.
4. توانمندسازي سنگ بناي مدل PAM است.
5. حقوق فردي و مسئوليت پذيري.
6. ساختن زيرساخت هاي قوي.
7. برقراري ارتباط با ديگر عاملين.
8. تشويق آموزش عملي در ميان گروه ها.
9. تشكيل گروه مديريت ظرفيت ها.
10. تسهيم اعتبارات/ منافع به شكلي نسبتا مناسب در ميان اعضاي پروژه.